• Ya seis años sin ti, siguen pasando los años y aun esa herida sigue sin cerrarse y creo que en verdad no habrá un día en que se cierre y cure. Seis años sin contar con tus consejos, tus “tonterías”, tu mal humor, sin verte…

    Han cambiado muchas cosas desde la última vez que te vi en esa cama del pabellón Ampuero de Cruces, tumbado sin poder levantarte, sin poder hablar con tu familia y amigos, seis años desde que te vimos marchar, 6 años desde que la parroquia de san francisquito se quedo pequeña para albergar a tanta gente que quería despedirte, seis años en los que nunca te hemos sentido lejos.

    Cada día son múltiples las cosas que te traen a mi recuerdo, la canción que compusiste para el concurso de bilbainadas, anécdotas que vienen a la cabeza al caminar por el barrio, recuerdos que revivo al ver a algún conocido, la cadena que me dejaste y que cada noche se me clava en el brazo… recuerdos que siempre me traen una sonrisa a la cara, xq te han arrancado de nosotros, pero tu recuerdo siempre será alegre. Siempre quedará en mi cabeza cuando con seis años me enseñabas a decir que los del Real Madrid eran unos cerdos, cuando íbamos a casa de Baskofar a la txerriboda y te escaqueabas a la minima que podías, los domingos de huevos con chorizo en Artxanda o cuando contabas las batallitas de cuando eras pequeño y te dedicabas a volar el muro del colegio con dinamita…

    Si algo aprendí de ti es que la vida hay que afrontarla, vivirla y sobre todo a mantener la alegría y el espíritu alto, hoy hace seis años que no te vemos, pero no ha pasado ni un solo segundo sin que pensemos en ti, ni un segundo sin una sonrisa por todo lo que nos has dado.

  • Hoy hace 6 años que te visite en el hospital, no imaginaba la mala noticia que me darían ese día.
    nunca imagine que tras entrar en la habitación nos dirían que te quedaban pocos días de vida.El día mas cruel de todos, el de tu 52 cumpleaños. Hoy cumplirías 59 años, 6 años han pasado ya desde aquel día, 6 años en los que no te hemos olvidado ningún día, 7 años de cambios, de alegrías, de tristezas y sobre todo 6 años sin ti.

    ya no estas entre nosotros, pero solo físicamente porque siempre estas presente en nuestras cabezas.

    Zorionak Aita!!!

    Tags: ,

  • Os dejo un videoclip de un grupo donostiarra que descubri gracias a la pagina Ekaitzalde. Hacia mucho tiempo que no descubría ningún grupo euskaldun que me llamase tanto la atención…

    Espero que os guste

    Tags: , , ,

  • No estas pero si tu aliento

    Zure Kemena (Idi Bihotz)

    Argiak gorde diranean kriseilutan
    ilunak kaleen luzea balztutean
    zaratotsak apaldu egin dira
    baztar guztietan
    hiria lotaldi ixilean murgiltzean,otoitzean..
    Hona inguratu zara nirekin amestera

    Txikitan ardura barik bizi nintzala
    orduak luze igaro ziran egunetan
    bai kezkarik gabeko garaiak
    iragan ziranak
    nire baitan ernetu da hazia
    hauxe da haurmina.

    Hemen barriro zaukadaz
    zure oroitzapena
    aurrera egiteko beharrezko dodan kemena

    Bizitza honen arnasa
    bilakatu zan zure azken hatsa

    Nire urratsa neketsua danean
    sentitzen dot zure arrastoa
    hemen nagizun animatu
    makalaldian dana ilunduta orain ikustean
    gogoan zaitut,ez zagoz baina bai zure arnasa,bai…

    Nire ibilbidean bakarrik noanean
    suspertu egingo nauzu haurtzaroan bezala
    aurrera beti eginez oztopoak gora behera
    zure hizpide lasaia dot orain akorduan

    Hemen barriro zaukadaz
    zure oroitzapena
    aurrera egiteko beharrezko dot……zure kemena.

    A mi padre, cada dia te siento junto mi.

    Cada paso te noto caminar conmigo

    No estas pero si tu aliento

Banners

Categorias

Recientemente